Latest Entries »

World Book Day

થોડા વર્ષો પહેલાં રેડિયો પર પુસ્તક દિવસ ઉજવ્યો હતો, પુસ્તકો પર બનેલી ફિલ્મોના ગીતો… અહીં રેકોર્ડિંગ તો શક્ય નથી, પણ થોડું લખાણ શેર કરું છું.

આજનો દિવસ વિશ્વ પુસ્તક દિવસ તરીકે ઉજવાય છે, સાથે સાથે મહાન સર્જક શેક્સપિયરની યાદમાં ઉજવાય છે. યુનેસ્કો દ્વારા રીડિંગ,પબ્લીશીંગ તથા કોપીરાઈટના પ્રચાર હેતુ આ દિવસની ઉજવણી થાય છે.

જેમ શરીરને શક્તિ માટે ખોરાક અને સ્વસ્થ રહેવા માટે વ્યાયામની જરૂર પડે છે તેમ મન અને મગજને ઉર્જાવાન ને શાંત રાખવા માટે વાંચન- લેખનની જરૂર પડે છે અને પુસ્તકોથી ઉત્તમ બીજુ શું હોઈ શકે ??

કોઈપણ જાતનું વાંચન જેને વાંચવાની મજા આવે, ગમે એ પુસ્તક વાંચી શકાય.
દરેકની અલગ પસંદ હોય, કોઈ કલ્પના વિહારમાં કવિતા કે ગઝલ વાંચવાના શોખીન હોય, તો કોઈને ગમે માહિતી તો કોઈને રસપ્રદ વાર્તા. કોઈને ગમે હિસ્ટ્રી તો કોઈને ગમે મિસ્ટ્રી. કોઈને પ્રેરણાત્મક પુસ્તક તો કોઈને સેલ્ફ હેલ્પ હેલ્પફુલ બને.

“પુસ્તકથી વિશેષ કોઈ મિત્ર નથી” એવું કહેવાય છે અને કેમ ન હોય !! દરેક પુસ્તક કંઇક ને કંઈક પ્રેરણા કે શીખ આપે જ છે.

આજે ટેક્નોલોજીની દુનિયામાં ઇબુક્સ અને ઓડિયોબુક પણ વધુ પ્રચલિત બનતી જાય છે ત્યાં વાંચનના ક્ષેત્રને વિકસાવવું વધુ સરળ અને સુગમ્ય બનતું જાય છે.

અમુક પુસ્તકોની કથા પટકથાથી પ્રેરાઈને ઘણાં ફિલ્મ સર્જકોએ તેમના પર ફિલ્મો બનાવી. અને ઘણાં એવા દર્શકો પણ હશે જેમણે ફિલ્મો જોયા પછી પુસ્તકો વાંચી હોય. એટલે કે લેખન-વાંચનનું દ્રશ્ય-શ્રાવ્ય સાથે કેવું સંયોજન !!

ગોવર્ધનરામ ત્રિપાઠી લિખિત ગુજરાતી નવલકથા પરથી ફિલ્મ બની “સરસ્વતીચંદ્ર.”
દેવઆનંદને આર.કે.નારાયણની નોવેલ ગાઈડ એટલી ગમી કે તેમણે બનાવી ફિલ્મ “ગાઈડ.”
વિશાલ ભારદ્વાજે શેક્સપિયરની “ઓથેલો પરથી ઓમકારા”, “મેકબેથ પરથી મકબુલ”, “હેમલેટ પરથી હૈદર” અને રસ્કિન બોન્ડની શોર્ટ સ્ટોરીઝ પરથી “સાત ખૂન માફ” અને “ધ બ્લ્યુ અમબ્રેલા” જેવી ફિલ્મો બનાવી.
ચેતન ભગતની પુસ્તકો પરથી પણ “હેલ્લો, કાયપો છે, 2 સ્ટેટ્સ, હાફ ગર્લફ્રેન્ડ” ફિલ્મો બની છે.

આ સિવાય પણ ઘણી ફિલ્મો બંદીની, સુજાતા, ચિતચોર, આનંદમઠ, દેવદાસ, સ્વામી, કાજલ, તેરે મેરે સપને, ગુમનામ, સાંવરિયા, લૂંટરા, ગબન, પરિણીતા, પિંજર, રેવા જેવી અનેક ફિલ્મો બની છે અને બનતી રહે.

પુસ્તકોને બોલતી કરવાનો શ્રેય આ ફિલ્મ સર્જકોને જાય છે જેમણે પુસ્તકો પરથી ફિલ્મો બનાવી અને સારા દર્શક, સારા વાંચન તરફ વળે એ પણ જરૂરી.

happy reading📚

#વિશ્વપુસ્તકદિવસ
#vagbhi✍️

Advertisements

પ્યાર, ઇશ્ક ઔર મુહાબ્બત….
પ્રેમના કેટલાય પર્યાય.

પ્રેમ એટલે ??

પ્રેમ એટલે સ્વીકાર, પ્રેમ એટલે એકાકાર,
પ્રેમ એટલે લાગણીઓનું ઉદગમ સ્થાન, પ્રેમ એટલે સૃષ્ટિનું ઉદ્ભવ સ્થાન,
પ્રેમ એટલે પ્રકૃતિ, પ્રેમ એટલે અનુભૂતિ.

પ્રેમ અને પ્રકૃતિ બંને હંમેશા જોડાયેલા છે. પ્રેમ વિના સૃષ્ટિનું કોઈપણ સર્જન શક્ય નથી. પછી એ ભમરાનું ફૂલોને પ્રેમ કરવું હોય કે ચંદ્રનું દરિયાને, વૃક્ષોનું વાદળોને કે પછી નર અને માદાનું મિલન.

પ્રેમ એટલે…

પ્રેમની અનુભૂતિ ક્યારેક સુખદ તો ક્યારેક દુઃખદ પણ હોઈ શકે. પ્રેમના પાંગરવાની સાથે તેની પીડા પણ ભોગવવી પડે. કોઈપણ સર્જન એટલું સહેલું પણ નથી અને કોઈપણ સર્જન પ્રેમ વિના શક્ય પણ નથી.

પ્રેમની પરાકાષ્ટામાં બંને અનુભૂતિ થવી એટલી જ જરૂરી છે જેટલી પાનખરથી નવપલ્લવિત થવાની કુદરતની પ્રક્રિયા. પ્રેમની આ સુખદ અને દુઃખદ અનુભૂતિ, પાંગરવાથી લઈને પીડાની અનુભૂતિ કહી શકાય.

પ્રેમ એટલે…

પ્રેમની પરિભાષા દરેક માટે જુદી. સૃષ્ટિ માટે નવસર્જનની કે બદલાવની પ્રક્રિયા, તો વ્યક્તિ માટે લાગણીમાં વહેતાં સંબંધોના સેતુ.

પ્રેમની પરિભાષા સમયાંતરે બદલે ને વિસ્તરે પણ.
બાળપણમાં દરેક વ્યક્તિનું બોલાતું એક જ વાક્ય “હું મારા મમ્મી કે પપ્પા ને બહુ પ્રેમ કરું છું…” સમય જતાં એ કોઈ ખાસ મિત્રમાં પ્રેમ વધુ મહેકે ને યુવાવસ્થામાં પ્રેમની પરિભાષા સંપૂર્ણ બદલાઈ જાય.
વયસ્ક થતાં પ્રેમ લગ્નજીવનમાં પરિણમે અને બાળક થતાં સૌથી વધુ પ્રેમ તેનામાં છલકે. એટલે સમયાંતરે પ્રેમ વધુ વિસ્તરે.

ઘણી વખત એવું પણ બન્યું હશે કે બાળક પૂછે કે તમે કોને વધુ પ્રેમ કરો છો ? મમ્મી કે મને અથવા તો પપ્પાને કે મને ?? ત્યારે આ પ્રેમના વિસ્તરણની અનુભૂતિ થાય.

પ્રેમ બદલાતો નથી વધુ વિસ્તરે છે. જે એક સમયે બાળપણમાં માતા-પિતા જ સર્વ હોય એ સમયાંતરે બાળક સર્વસ્વ થઈ જાય.

જો આજના દિવસની ખાસ પ્રેમીઓ સંદર્ભે જ વાત હોય તો,

હું માનું છું કે પ્રેમ એક લાગણીનો પ્રવાહ છે. કોઈ ગમે એટલે તેનું બધું જ ગમવા લાગે એ વાત સાચી પણ એનું સાતત્ય જરૂરી. શોર્ટ ટર્મ લવ એટલે કે એટ્રેકશન કે ઈમમેચ્યોર લવ તો થાય પણ એમાંથી મેચ્યોર લવને ઓળખવો એટલું પણ અશક્ય નથી.

2 કલાક સાથે રહેવું અને વર્ષો સાથે રહેવામાં ઘણું મોટું અંતર છે. દરેક સંબંધો સાથે રહેવું સરળ છે કારણ કે, ત્યાં લોહીના ને જેનેટિક સબંધો છે. પણ લગ્નસંબંધમાં વર્ષો વિતાવવા એટલા સરળ પણ નથી. માત્ર લાગણી અને વિશ્વાસ પર આ સંબંધ જળવાયેલો છે એટલે જ તો 25 અને 50 વર્ષની ઉજવણી માત્ર આ સંબંધમાં જ થાય છે.

એક તરફી પ્રેમ એકવચન જ હોય, જે ટૂંકાગાળા પૂરતો ટકવો સંભવિત છે જ્યારે બંને તરફ પ્રેમ સંપૂર્ણ કહેવાય. જરૂરી નથી પ્રેમ લગ્નમાં જ પરિણમે, પણ એકબીજા માટે આજે પણ સન્માન હોવું એ સાચો પ્રેમ છે.

સમય કે સંજોગોના લીધે પ્રેમ લગ્નમાં ન પણ પરિણમે એનો અર્થ એ નથી કે પ્રેમ નથી. પ્રેમનું મૃત્યુ શક્ય છે ખરા ??

પ્રેમ એટલે લાગણીઓનો પ્રવાહ… તો આ પ્રવાહ કોઈ જ્ઞાતિ, જાતિ કે ધર્મમાં બંધાયેલો રહી શકે ખરા ??

પ્રેમ વિશે લખવું, વાંચવું કે બોલવું એક વાત છે પણ એની અનુભૂતિ જેણે પ્રેમ કર્યો એ જ સમજી શકે. ભાષા જેમ સંપર્ક વધારે તેમ સંવેદનાઓ ઘટાડે પણ. પ્રેમ વિશે લખવા કરતાં એની અનુભૂતિ જ કંઈક અલગ હોય.

પ્રેમ એટલે…

જેમ ધ્યાનમાં દરેકને અલગ અનુભૂતિ થાય તેમ પ્રેમમાં દરેકની અનુભૂતિ અલગ હોય. કારણ કે, દરેક વ્યક્તિ એક જ વ્યક્તિને પ્રેમ નથી કરતી હોતી. બીજું એ કે દરેક વ્યક્તિના વિચારો, લાગણી અને સ્વભાવ પણ અલગ હોય.

પ્રેમ એટલે…

રહોન્ડા બ્રાયનની પુસ્તક “ધ પાવર” માં પ્રેમ વિશે ખૂબ જ સુંદર વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. પ્રેમની શક્તિ કેવી હોય એ ચોક્કસ જાણવા મળશે.

પ્રેમ એટલે સ્વીકાર. કામ, નામ, સંબંધ, સૃષ્ટિ, જીવન, સજીવ, નિર્જીવ દરેકનો સ્વીકાર. પ્રેમ એટલે ઉર્જા. પ્રેમ એટલે દરેકની શક્તિનો સ્વીકાર… દરેકને શક્તિ આપી તેનો સ્વીકાર. પ્રેમની શક્તિથી દરેકમાં સફળ થવાની શકયતા વધી જાય છે. જીવનમાં દરેકે પ્રેમ કર્યો જ હોય. પછી એ કોઈપણ હોય. કારણ કે, પ્રેમ માત્ર પ્રેમીઓ પૂરતો સીમિત નથી.

પ્રેમ એટલે… મેં લખેલી આ રચના.

“નથી સમજાતો થાય છે કેમ આ પ્રેમ ?
જીવનની જરૂરિયાત છે કે લાગણીના કોઈ વ્હેણ ??

પ્રિયજનની યાદોમાં સર્જાયેલો છે આ કેમ ??
પ્રેમ ભરી ફરિયાદોમાં નથી હોતા કોઈ કહેણ.”

હા, આમ તો રોજ જીવીએ છીએ, દરરોજ ભગવાનને હજારોવાર યાદ કરીએ છીએ ને પૂજા કરીએ છીએ તો પણ ખાસ દિવસ કેમ ઉજવીએ છીએ ?? તો પ્રેમ માટે ખાસ દિવસ ન ઉજવી શકાય ??

આપણે પોઝિટિવિટીની વાત કરીએ છીએ, તો પછી પ્રેમ માટે ઘૃણા શું કામ ? પ્રેમ દિવસ માટે ઘૃણા શું કામ ? જો આઈન્સ્ટાઈનના પ્રયોગો, ચાર્લી ચેપ્લિન જેવા બુદ્ધિજીવીઓને અપનાવી શકતા હોઈએ, તો પ્રેમની વાત કે વિચારને વહેતા કરનારનો સ્વીકાર કેમ નહિ ? પ્રેમનો પણ વૈજ્ઞાનિક દ્રષ્ટિકોણ છે જ.

*પ્રેમ દિવસ મુબારક*

#love ❤️
#valentinesday 🙏
#vagbhi ✍️

પુરૂષ સંવેદના………………

સ્ત્રી સંવેદના વિશે હર કોઈ વાત કરે છે… પણ પુરુષની સંવેદના વિશે કોઈ વિચારે છે પણ ખરા..?

જેમ એક સ્ત્રી માં બને પછી જ પૂર્ણ સ્ત્રી બને છે… તેમ પુરુષ પિતા બને પછી જ સંપૂર્ણ બને છે..

ત્યાં સિવાય પુરુષ અધુરપ જ મહેસુસ કરે છે. હા, સ્ત્રી હંમેશા પોતાની વાત કે પોતાના વિચારો કોઈ ને કોઈ સ્વરૂપે વર્ણવી શકે છે પરંતુ પુરૂષ ક્યારેય પોતાની વાત કે પોતાના વિચારો વ્યવસ્થિત સ્વરૂપે કહી શકતો નથી. કારણ કે પહેલેથી જ એવું માની લેવામાં આવ્યું છે કે સ્ત્રી એ લાગણીશીલ છે તો શું પુરૂષ લાગણીવિહીન હોય છે? ના, કદાચ પોતાની લાગણી સાચી અને સાદી રીતે વર્ણવી શકવામાં સ્ત્રી જેટલો ચપળ પુરૂષ બની શકતો નથી. અને નાળીયેરની જેમ બહારથી હંમેશા સખ્ત દેખાતો પુરૂષ અંદરથી કે અંતર મનથી ક્યારેક મૃદુ પણ બની શકે છે… એવું આપણે વિચાર સુદ્ધા કરતા નથી. એક વર્ગ, વ્યક્તિ કે સમુહ કોઈક વાર ખોટું કે ખરાબ એટલે દર વખતે અને દરેક એવા એવું સમજી લેવું શું યોગ્ય છે..?

ગમ્મે તેટલા અભિમાનમાં સ્વમાનમાં જીવતો પુરુષ જયારે સંતાનનો પિતા બને છે ત્યારે તેમાં પુરુષત્વ કરતા પ્રેમાળ, દેખભાળ અને ચિંતા કરનાર પિતા નજર આવે છે. ઘણી વખત આ ચિંતા, લાગણીઓ મૌન બની જતી હોય છે. અંતરમાં રહી જતી હોય છે. માં, બહેન, પત્ની કે પ્રેયસી સામે પુરુષત્વ દાખવતો એ વ્યક્તિ દીકરી સામે માત્ર અને માત્ર એક પિતા બની જાય છે. દીકરી માટે એના બધા જ સમીકરણો બદલાઈ જઈ એક પ્રેમાળ પિતા બની જાય છે. તો ક્યારેક એ જ પિતા પોતાના દીકરામાં પોતાનું જ પ્રતિબિંબ જુએ છે. દીકરામાં તેને પોતાનું બાળપણ અને યુવાની દેખાયા કરે છે.

માં એક ઉત્તમ શિક્ષક છે જે સંસ્કાર, સભ્યતા અને વિચારો શીખવે છે જયારે જીવનમાં આવતા સંઘર્ષો, નવા માર્ગોમાં પિતા એક માર્ગદર્શક બની રહે છે. પિતા એક વટવૃક્ષ છે જેની છત્રછાયામાં સંપૂર્ણ પરિવાર હૂફ અનુભવે છે.

#vagbhi✍️

ઇનડીપેન્ડન્ટ કે ઇન – ડીપેન્ડન્ટ…??

મારી દીકરીને શબ્દો છુટ્ટા પડવાની, શબ્દો સાથે રમત કરવાની ગજબ ટેવ એટલે આ પ્રશ્ન મને મારી દીકરીએ પૂછ્યો હતો. અને આ શબ્દોમાંથી મને નવું કઈક લખવાની ઈચ્છા થઈ.

આમ જોઈએ તો સ્વતંત્રતા આઝાદી દેશ માટે જ કેમ ? દેશને આઝાદ થયાનો દિવસ ઉજવીએ છીએ પણ સમાજના બંધનો કુરિવાજો…એટલે કે આમાંથી આઝાદ થયાનો દિવસ કોણ જાણે ક્યારે ઉજવીશું ?

વાણીની સ્વતંત્રતા તો મળી ગઈ, પણ વિચારોની સ્વતંત્રતા ક્યારે ??

આઝાદી એટલે ભલે આપણે દેશના સ્વતંત્રતા પર્વ તરીકે મૂલવીએ અને ઉજવીએ પણ જો આ શબ્દને વિસ્તારીએ તો કેટલીયે આઝાદીનો સંકલ્પ આજે આપણે કરી શકીએ ?

વ્યસનમાંથી આઝાદી, શારીરિક રોગોમાંથી મુક્તિ મેળવવાની એટલે કે રોગમુક્ત શરીરની આઝાદી… કૂપમંડૂક વિચારદ્રષ્ટિ માંથી આઝાદી… અસામાજિક તત્વોમાંથી આઝાદી… દેશની જ કેટલીયે સમસ્યાઓ જેવી કે, સ્વચ્છતા, સ્વાસ્થ્ય, આર્થિક, રાજકીય, આતંકવાદ આ બધામાંથી મળતી આઝાદી… આમ જોઈએ તો અંગ્રેજો કરતા પણ ખતરનાક અને ઘાતક છે આ ગુલામી. અંગ્રેજોએ ૧૦૦ વર્ષ રાજ કર્યું, પણ અમુક સામાજિક કુરિવાજો તો તેનાથી પણ ઘણા જૂના સમયથી આપણા પર રાજ કરતા આવ્યા છે. આવી બધી ગુલામી માંથી આખરે ક્યારે આઝાદ થવાનું ??

લાગે છે હવે જૂના ગાણા ગાયા કરવાથી કે જૂની પીપુડીઓ વગાડ્યા કરવાથી એક દિવસ માટે માત્ર દિલને દિલાસો દીધા જેવી આ વાત છે. જો સ્વાતંત્ર્ય સેનાનીઓએ આમ જૂના ગાણા જ ગાયા કર્યા હોત તો એ સમસ્યા કે ગુલામીમાંથી પણ આપણે હજુ આઝાદ ન થયા હોત. એમને પણ કદાચ ઉપર બેઠા હસવું આવતું હશે કે આ લોકોને કઈ કરવું તો નથી, બસ અમારા નામે જૂના ગાણા ગાયા રાખીને એક આભાસી આઝાદીનો આનંદ મેળવવો છે અને જાહેર રજાનું નામ આપી માત્ર ઉજવણી કરવી છે. હા, એ સમયે અંગ્રેજોની ગુલામી એક મોટી સમસ્યા હતી. પણ આજે સમસ્યા અને ગુલામીનું કારણ બદલાયું છે. પત્રમાંથી ઈ મેઈલ સુધી અને નવી નવી ટેકનોલોજી સુધી પહોચ્યા પણ ગુલામી અને આઝાદીની વ્યાખ્યા આપણા માટે આજ સુધી બદલાઈ નહિ. વાહ…

હવે નક્કી એ કરવાનું છે કે એક દિવસ આઝાદી દિવસ માણવો છે કે રોજ આઝાદ દિવસ હોય તેવી કોઈ વિચાર દ્રષ્ટિ પણ કેળવવી છે ???

દેશ માટે પ્રેમ હોવો જ જોઈએ. પણ દેશ માટે નાનું એવું યોગદાન એ પણ એક પ્રકારનો દેશપ્રેમ, દેશભક્તિ જ છે.

ઇનડીપેન્ડન્ટ કે ઇન – ડીપેન્ડન્ટ…?? એ આપણે નક્કી કરવાનું છે.

ગયા વર્ષે બીગ મેજિકમાં અકબર બીરબલમાં આઝાદી દિવસ પર બહુ જ સરસ દર્શાવવામાં આવ્યું હતું. ખરેખર, જો એક દિવસ પણ ગુલામીનો ગાળવો પડે, તો ખરેખર આઝાદીનો મતલબ સમજાય. અને આપણે અમુક હદે અમુક પ્રકારની ગુલામીમાં જીવીએ જ છીએ, એટલે કે હજુ એટલા આઝાદ દિલના કે દિમાગના નથી થઈ શક્ય. આમ જોઈએ તો શ્વાસ પણ આઝાદીના આભારી છે.

સોરી આ માટે હું થોડી લેઇટ છું પણ શું થાય હજુ સમયથી આઝાદી ક્યાં મળી શકે તેમ છે ખરી !!

-વાગ્ભિ

“સંબંધોની ખીચડી”

શું તમને એક જ કલર બધે જ ગમે??(કપડાં,ગાડી,મોબાઇલ…)

શું તમને એક જ સ્વાદ બધામાં ભાવે છે ??

જો દરેકમાં એક જ વસ્તુ નથી ગમતી, તો સંબંધમાં એક જ સંવેદના ગમવી જોઈએ ખરી ??

જેમ દરેક વસ્તુમાં વિવિધતા છે, તો પછી સંબંધ અને સંવેદનાઓમાં વિવિધતા કેમ નહીં ??

કારણ કે, આપણે દરેકને એક જ સંબંધથી બાંધી લીધો છે.

જેમકે,

મારા પપ્પા-મમ્મી મારા મિત્ર છે,

મારો દીકરો કે દીકરી મારા મિત્ર છે.

મારા મિત્રો ભાઈ જેવાં કે ભાઈ-બહેન મિત્રો જેવાં જ છે.

મારા પતિ કે પત્ની મારા મિત્ર છે.

આવું જ્યારે સાંભળું, ત્યારે “સંબંધોની ખીચડી” જેવું લાગે.

જે જ્યાં છે, એને ત્યાં જ કેમ ન રાખી શકાય ?

બધા મિત્રો બને, તો મિત્રોની મહત્તા પર પ્રશ્નાર્થ છે.

મિત્ર સાથે જે શેર થઈ શકે એ મમ્મી, પપ્પા, પતિ, પત્ની, ભાઈ કે બહેન સાથે નથી જ શેર થઈ શકતું એ એટલી જ હકીકત છે.

મિત્રતાની ગરિમા મિત્રમાં જ છે.

જો એક જ સંબંધ રાખવો’તો , તો પછી આટલા બધા સંબંધો શું કામ?? બીજા બધા સંબંધોનું શું મહત્વ ??

દરેક સંબંધની એક અલગ સોડમ, સ્વાદ અને સંવેદનાઓ છે, તો પછી એક સંબંધથી જ એને શું કામ જજ કરવો જોઈએ ??

Dear Zindagi ફિલ્મમાં બહુ જ સરસ રીતે દરેક સંબંધને વર્ણવ્યો છે.

એક સંબંધ પર જ બધો ભાર મૂકીને કે દરેક સંબંધ પર એક જ ભાર મૂકીને જે તે સંબંધને મુરઝાવી દેવાની ભૂલ ન કરીએ, તો દરેક સંબંધ ખીલશે અને ખુલશે પણ.

કોઈપણ સંબંધમાં નથી હોતી સામ્યતા,

દરેક સંબંધની છે અલગ વિશેષતા.

હા, મારે મિત્રોની લાંબી ફોજ છે અને દરેક મિત્રમાં વિશેષતા, કોઈ સાથે શેરિંગ, તો કોઈ સાથે કેરિંગ, કોઈ સાથે માત્ર કામની વાતો, તો કોઈ સાથે થાય વાતોના ગાપાટા, કોઈ સાથે મળવાનો તો કોઈનો થાય માત્ર ફોનથી જ સંપર્ક…. અત્યાર સુધીમાં જ્યાં પણ રહી છું, જ્યાં પણ ગઈ છું, જ્યાં પણ ભણી છું, જ્યાં કામ કર્યું છે અને જ્યાં પણ જાઉં છું. મિત્રતાની મહેક મળતી રહી છે અને આ મૈત્રી યાત્રા ચાલતી જ રહેશે…

સંબંધમાં ભેળસેળ કરી, સંબંધની ખીચડી કરતાં, સંબંધની વિશેષતા અને વિવિધતાને માણીએ તો કેવું સારું… !!

મૈત્રી દિવસ મુબારક

#vagbhi✍️

બાળપણથી મારા ઘરમાં તુલસી, અજમા, કુંવારપાઠું જોઈને મોટી થઈ છું. ભાવનગર રહેતા ત્યારે બદામ, સીતાફળ, જામ્બુ, કેરીનું ઝાડ હતું અને પછી એલચી કેળા, નાળિયેરી, શાકભાજી પણ વાવેલાં.

આમ તો જમીન,ખેતી અને ખેડૂત એમ દૂર દૂર સુધી કંઈ ડી.એન.એ. માં નહીં, પણ હા, માસ્તરી અને વૈદ્યપણું મારા બ્લડમાં ખરું એટલે એમ જ ઘરમાં હર્બ્સ ને થોડા દેશી ઓસાડીયા ઉગાડવાની નવી ધૂન ચડી.

અને થોડું ગાર્ડનિંગ વિશે જાણવાની ઈચ્છા જાગી એટલે વર્કશોપમાં જોડાઈ.

જેમાં મેં માત્ર ગાર્ડનિંગ જ નહીં આ ઉપરાંત,

1. બીજ અને છોડને કંઈ રીતે ઉગાડવું, રક્ષણ કરવું અને માવજત કરવી એ શીખ્યું.

2. વધુમાં ઘરના કચરાને ઉપયોગમાં લઈ તેમાંથી જ માટી અને ખાદ બનાવવાની પદ્ધતિ શીખી.

3. વેસ્ટમાંથી બેસ્ટ બનાવવાની રીત પણ શીખી.

4. વડલો અને બીલી પણ નાનકડાં કુંડામાં ઊગી શકે એ વાત જાણીને આશ્ચર્ય પણ થયું.

5. બોન્સાઈ આર્ટ અને ક્રિએટિવિટીથી બાળકો અને આજની જનરેશનને પણ ગાર્ડનિંગ અને પર્યાવરણ માટે પ્રેરિત કરી શકાય.

દરેક ઘરમાંથી જો આવાં વર્કશોપ કે તાલીમ લે તો “સ્વચ્છતા અભિયાન” તો થશે જ પણ કચરાનો વેસ્ટમાંથી બેસ્ટ ઉપયોગ પણ થશે એટલે પર્યાવરણને તો લાભ અને સાથે આપણે ઘરમાં શાકભાજી પણ વાવીશું એ પણ ઓર્ગેનિક.😊(હા, ઓર્ગેનિક એટલે શું એ વાત ઘણી રસપ્રદ, પણ બધું આજ નહીં જણાવું, એના માટે થોડી રાહ)

#vagbhi✍️

Fast and Festivals

દર વર્ષે મોડાવ્રત ને જયા પાર્વતી આવે ને મને મારુ બાળપણ યાદ આવે.

મને મારુ બાળપણ યાદ અપાવતી મારી દિકરીને કાલે મેં પૂછ્યું કે તારે વ્રત કરવાં છે? તો બહુ જ સહજતાથી કહ્યું કે હું એકાંતરે વ્રત કરીશ. રાત્રે એના ડેડાને કે મેં આજે વ્રત કર્યું છે, સવારે બસ પરોઠા-સબ્જી ખાધા અને અત્યારે થોડું જમી લઈશ અને આ વ્રત હું એકાંતરે કરવાની છું. 😆😉

હું નાની હતી ત્યારે મારી સખીઓ સાથે મને પણ વ્રત કરવાં ગમતાં, પણ ઘરમાં મારી સાથે ચિટિંગ થઈ જતી. બાળપણમાં ખ્યાલ ન આવે એટલે હું પૂછતી કે બિસ્કિટ ખવાય? જમાય? અને મમ્મી-પપ્પા કહેતાં કે જેમાં મીઠું ન હોય એ ખવાય અને મને સરળતાથી જમાડી પણ લેતા.

હા, વ્રતોમાં ખરાઈ ન હોવા છતાં મારો જીવનસાથી મને સાચવી લે એવો મળ્યો છે. અને આવતાં મહિને અમારા લગ્નજીવનને 13 વર્ષ પૂર્ણ થશે. 😊

એટલે વ્રતો કરવાથી જ પતિદેવ મળે કે સુવર મળે જ એવી માન્યતા કે એવો ગર્વ ખોટો સાબિત કરી શકાય. કારણ કે, વ્રતો કરવાં છતાં ઘણાંના લગ્નજીવન ડામાડોળ થતાં આપણે સૌ જોઇએ જ છીએ.

5 દિવસ વ્રત પુરા કર્યા હોય પછી કેમ જન્મો જન્મના ભૂખ્યા હોય, એમ તૂટી પડ્યા હોય બધા બહારના જમણમાં. 😆

આજકાલ વ્રતો પર કેટલાય રમૂજ મેસેજ ફરતાં જોયા, તો થયું કે ફોરવાડિયા મેસેજ કરતા આપણાં અનુભવોની રમૂજમાં વધુ આનંદ આવે.

વ્રતો પાછળ ઘણાં કારણો હોવા જોઈએ, કારણ કે, આપણાં પૂર્વજો બુદ્ધિજીવીઓ તો ખરા જ ને !!

પહેલાંના સમયમાં બળતણ માટે લાકડા ને કોલસાનો ઉપયોગ થતો અને ચોમાસામાં લાકડા લેવા જવું અને એ પણ ભીના હોય એટલે વ્રત કરીને બળતણનો બચાવ થતો હોવો જોઈએ. વ્રતની વાર્તામાં આજે પણ જુનાં સમયની વાત સાંભળવા મળે છે એના પરથી કહી શકાય.

ધાર્મિક રીતે ચોમાસામાં જ મોટાભાગના તહેવારો આવે એટલે વ્રતની મહત્તા વધી જાય. કંઈક મેળવવાના આશયથી પણ લોકો જે થોડો પાચનને આરામ આપે.

આધ્યાત્મિક રીતે કહેવાય છે કે પાચનકાર્યમાં શરીરની શક્તિનો વપરાશ ઓછો થાય અને ઊર્જાને જાગ્રત ને વધુ શક્તિશાળી કરી શકાય.

વૈજ્ઞાનિક રીતે જોઈએ તો વરસાદમાં પાચન શક્તિ નબળી હોય, એટલે હળવું સુપાચ્ય અને મોટાભાગે ફળાહાર જ હોય, જેના લીધે રોગપ્રતિકારક શક્તિ વધે અને બીમાર ન પડીએ, પણ આપણે ભાતભાતની ફરાળી વાનગી ખાઈને વધુ સમસ્યા ઉભી કરીએ. બટેટાની વેફર દાબીને વજન ઘટાડવાને બદલે વધારી દઈએ, એટલું જ નહીં શરીરમાં વાયુ વિકાર પણ કરીએ.

કહેવાનું માત્ર એટલું જ કે વ્રતના નામે જીવનસાથી કે લગ્નજીવન ટકતા નથી. આપણાં શરીર ઉપર ત્રાસ આપવા કરતાં જીવનસાથી પર ત્રાસ આપવો સારો.😂

#vagbhi

ગયા મહિને રામ કૃષ્ણ આશ્રમમાં કિડ્સ સમર કેમ્પ હતો. જેમાં ગાર્ડનિંગ શીખવતા, મને પણ કંઈક જાણવા મળ્યું જેનો આજે હું લાભ પણ લઉં છું અને આજે શેર પણ કરીશ.

થોડા સમયથી ટેરેસ ગાર્ડનનું વિચારતી હતી, પણ માટીના વજનની બીક હતી, ત્યાં જ એક સરસ વિચાર મને મળ્યો.

“Coco-peat”

નાળિયેરના છોલનો સુંદર મજાનો ઉપયોગ માટીના બદલે પણ કરી શકાય અને માટી સાથે પણ કરી શકાય. ખાસ કરીને પાણીનો સાવ નહિવત વપરાશ થાય એટલે પાણીનો પણ બચાવ અને અમુક અંતરાલે જ ગાર્ડનમાં પાણીનો છંટકાવ.

મારા તુલસીના છોડને નવજીવન મળ્યું છે આ કોકોપીટથી. આ બજારમાં પણ રેડી મળે છે અન્યથા નાળિયેરના છોલને એકઠા કરી ઉપયોગમાં લઈ શકાય.

એટલે હવે ગાર્ડન સુંદર મજાનું મહેકતું રાખો પાણી, માટી કે દવાના ઓછામાં ઓછો વપરાશ કરીને.

#happyenvironmentday

#gogreen

#save_environment

#vagbhi ✍️

Thank you so much for Such a Nice Messages given by All. Feel Happy n Nice to perform duty as “Yoga Therapist Cum Yoga Teacher” 😊

સવારમાં મળેલ સુંદર ભેટથી પૂરો દિવસ સુગંધિત થઈ ગયો.

એક વિદ્યાર્થી અને શિક્ષક બન્ને તરીકે મારો અનુભવ ખૂબ સરસ રહ્યો છે. આમ તો આ કળા-આવડત વારસામાં મને મળી છે એમ કહું તો ખોટું નથી. મારા દાદા માસ્તર, પપ્પા આયુર્વેદ કોલેજના પ્રિન્સિપલ એટલે બાળપણથી ચોક, ડસ્ટર અને બોર્ડ સાથે રમી છું. પપ્પાને આયુર્વેદ સ્ટુડન્ટસ ના પેપર ચેક કરવાના આવતા ત્યારે કોઈના અક્ષરોથી પ્રભાવિત થઈ જતી તો કોઈના લખાણથી. વિદ્યાર્થી ગમ્મે તેટલો શાણો હોય, શિક્ષકને ઉઠાંતરી અને મૌલિકતાનું અંતર ખબર પડી જ જાય. એટલે બાળપણથી જ મૌલિકતાની ગાંઠ વાળેલી.

મારા બાળપણથી લઈને અત્યાર સુધીના લગભગ બધા શિક્ષકો યાદ છે પણ યાદી નથી. એટલે કે અમુક સંપર્કમાં છે તો અમુક આ દુનિયામાં જ નથી. પણ મારી દીકરીને તેના બધા શિક્ષકોની યાદી આપતી રહું છું એટલે એ કોઈ શિક્ષકને ભૂલે નહીં અને મોટી થઈને પણ એને માત્ર યાદ જ નહીં સંપર્કમાં પણ રહી શકે. હું બહુ દ્રઢપણે માનું છું કે એકડો ઘૂંટાવનાર શિક્ષકનું મહત્વ સો ટકા વધુ છે. પછી એ ગમ્મે તે ફિલ્ડ કેમ ન હોય ?? બે પૈડાં વાળી સાઇકલ શીખવનાર મોટા ભાઈ બહેન કે મમ્મી પપ્પા કે મિત્રથી લઈને માતૃત્વના પાઠ શીખવનાર બાળક સુધી. શિક્ષક ઉંમરથી નહિ, લાયકાતથી બને છે. જેમ સારો શિક્ષક સારા વિદ્યાર્થી આપી શકે તેમ સારો વિદ્યાર્થી સારા શિક્ષકને નવી દિશા ચોક્કસ આપી શકે. જેમ માં બાળકની શિક્ષક હોય શકે તો બાળક કેમ શિક્ષક ન બની શકે !! ઘણા જિંદગીના પાઠ બાળક આપણને જાણતા અજાણતા શીખવે છે. પણ અફસોસ આપણે માત્ર શિક્ષક એટલે એકેડેમિક શૈક્ષણિક ક્ષેત્ર જ જોઈએ છીએ. (હું ઘણી વાર આ વાત કહું છું જરૂરી નથી ભણવામાં સફળ થનાર જીવનમાં પણ સફળ જ થાય) આપણે શિક્ષકને એક વ્યાખ્યામાં બાંધી લીધા છે.

જો મારી વાત કરું વારસામાં મળેલ શિક્ષણ ક્ષેત્ર આખરે મને કોઈને કોઈ સંજોગો સ્વરૂપ મળતું જ રહ્યું છે. દીકરીના આગમન પહેલા 3 વર્ષ શિક્ષક તરીકે કાર્યરત હતી. થોડા સમય વિરામ લીધા બાદ યોગ ક્ષેત્ર મળ્યું અને એમાં પણ “યોગ પ્રશિક્ષક” નું કાર્ય મળ્યું. થોડા સમય પહેલા બાળકો માટે યોગના કલાસમાં બાળકો સાથે સાચે જ શિક્ષક જેવી ફીલિંગ આવી. પણ આજે ખૂબ આનંદ અને ઉત્સાહ અનુભવુ છું કે 10 વર્ષના ટેણીયાથી લઈને 65 વર્ષના વડીલોને હું યોગ શીખવું છું. અને 10 વર્ષના ટેણીયાથી લઈને 65વર્ષના વડીલો જ્યારે ગુરુ પૂર્ણિમા અને શિક્ષક દિવસના શુભેચ્છા પાઠવે ત્યારે ખરેખર સન્માનથી પણ વિશેષ લાગણી અનુભવાય.

જેટલી સરસ યાત્રા એક વિદ્યાર્થી તરીકે રહી છે, એનાથી પણ વિશેષ યાત્રા એક શિક્ષક તરીકે અનુભવી રહી છું. મને મળેલ આ અમૂલ્ય શિક્ષણ વારસો અને નવું શીખવાની જાણવાની ત્વરા રાખનાર માટે હું ખરેખર દિલથી આભારી છું.

આ સાથે એટલું પણ ઉમેરીશ કે એક શિક્ષક હંમેશા એક વિદ્યાર્થી પણ રહેવો જોઈએ. નવું શીખવાની ક્ષમતા જ વધુ શ્રેષ્ઠ શીખવી શકે છે.

%d bloggers like this: